تشخیص ، برنامه ریزی و درمان اختلالات گفتار – زبان

راه های پرورش فرزندانی فوق العاده
شهریور ۱۱, ۱۳۹۸
حفاظت شده: پرونده ۱۲۰۵
آبان ۲۵, ۱۳۹۸

درمان گفتار و زبان و تجزیه و تحلیل فعالیت

با توجه به پویایی های یک جلسه ی درمانی ، وقتی که برای نخستین بار ، SLP  ها ، درمان گفتار و زبان را مشاهده می کنند ، غالبا غرق ناامیدی می شوند . در چارچوب یک جلسه ی گروه درمانی خاص ، درمانگر با بیماران صحبت می کند ، بیماران با درمانگر صحبت می کنند ، و بیماران با یکدیگر صحبت می کنند . متخصصان بالینی برای مشخص کردن برخی از مهارت های به کار گرفته شده در خلال جلسه ی درمانی ، بیماران را راهنمایی می کنند ، هدایت می کنند ، الگو در اختیار آنان قرار می دهند به کارشان جهت می دهند ، به آنان کمک می کنند ، داده ها را جمع آوری میکنند ، بیماران را مورد تشویق قرار می دهند ، و تلاش های آنان را استحکام می بخشند . تمام این مهارت ها به کمک تعامل در درمان اجرا می شوند ، که این تعامل در درمان ، یک نوع تبادل بسیار ملایم و تاثیر پذیر بین درمانگر و بیمار در خلال درمان است ، غالبا متخصص تازه کار نسبت به آنچه که مشاهده کرده است نامطمئن است . جای شگفتی نیست که ، آسیب شناسان تازه کار ، از فکر این که سرانجام شخصا مسئولیت ارایه های درمان را به عهده بگیرند ، احساس ترس کنند . هرچند در آغاز ، اندیشه ی ارایه های درمان باعث آزردگی خاطر آنان می شود ، ولی متخصصان تازه کار ، از طریق تمرین های هدایت شده در قالب مهارت های درمانی ، نه تنها به عنوان SLP  در هدایت و راهنمایی بیماران احساس راحتی می کنند ، بلکه سرانجام شیوه ها و شگردهای درمان گفتار و زبان را به نحو شایسته ای اجرا می کنند .

با استفاده از یک مجموعه تمرین هایی که به منظور افزایش تبحر و موفقیت در مهارت های درمانی طراحی شده اند ، به SLPs  آموزش داده می شود تا مسیر درمان را از آغاز تا سطح توانمندی حرفه ای ، با موفقیت پشت سر بگذارند . این تبحر بااستفاده از تجزیه و تحلیل فعالیت صورت می گیرد ، و تجزیه و تحلیل فعالیت ، نوعی مفهوم رفتاری است که از طریق آن ، فعالیت ها و یا مهارت ها ، به اجزای کوچکتری خرد می شوند ، تا این اجزا به صورت جداگانه فراگرفته شوند ، و سپس این اجزا با یکدیگر ادغام می شوند تا هدف یا فعالیت های موردنظر نشان داده شوند (ها لاهان ، کوفمان ۲۰۰۰) . با تجزیه و تحلیل هر جزء از درمان ، مهارت های لازم برای اجرای موفقیت آمیز آن جزء ایجاد می شود ، و سپس با ادغام این مهارت ها با یکدیگر و اجرای توالی هدف کلی ، SLP  می آموزد تا هنر یا نمایش مهارت های بنیادی درمان گفتار و زبان را اجرا کند .

 

مهارت هایی برای درمان گفتار و زبان

بسیاری از توانایی ها ، مهارت ها ، شگردها ، و هرگونه تجربه ی مربوط به این حرفه ، متشکل از مجموعه ای از خبرگی هایی است که آسیب شناسان گفتار و زبان از خود نشان می دهند . پژوهشگران مختلفی ( هگد ، دیویس ۲۰۰۵ ، پاول ۲۰۰۲ ) ، اطلاعات سودمند مربوط به مهارت های موردنیاز آسیب شناسان گفتار و زبان در کار بالینی را در اختیار ما قرار داده اند . به عنوان مثال ، هگد ، و ، دیویس ( ۲۰۰۵ ) ، اهمیت اطلاعات گسترده ای را که SLP  ها در حرفه ی خود نیاز دارند ، توضیح داده اند . دو نوع مهارت اساسی وجود دارند که ، متخصصان  SLP  هنگام ارایه ی درمان گفتار و زبان باید از خود نشان دهند : مهارت های برقراری ارتباط بین فردی ،  و  مهارت های ویژه ی درمان . مهارت های برقراری ارتباط بین فردی عبارتند از : رفتارهای شخصی و یا تعاملاتی که هنگام گفتگو با دیگران مورد استفاده قرار می گیرند .مهارت های برقراری ارتباط بین فردی ، در خلال مراحل مختلف رشد کودک ، به شکل های مختلفی پدیدار می شوند ( آدامس ، ویت مر ۲۰۰۱ ) . این مهارت ها شامل این نوع ویژگی های رفتاری است : رفتارهای جدی ، دوستانه ، مودبانه ، راستگویی در بازخورد و تعاملات غیرکلامی مناسب ( برقراری ارتباط چشمی ، زبان بدنی ، رفتارهای حاکی از صمیمیت و احساس نزدیکی و غیره ) . برخی از دانشجویان ذاتا دارای مهارت های برقراری ارتباط بین فردی مناسبی برای درمان گفتار و زبان هستند ، در حالی که به برخی دیگر از دانشجویان باید علاوه بر آموزش مهارت های ویژه ی درمان ، مهارت های برقراری ارتباط بین فردی هم آموزش داده شود .

مهارت های ویژه ی درمان ، مهارت های تخصصی اصلی و بنیادی ضروری برای درمان موثر گفتار و زبان می باشند . اساسا ، به دلیل اهمیت این مهارت ها در کار بالینی موثر ، مهارت های ویژه ی درمان در ارتباط با کاربردشان در درمان گفتار و زبان آموزش داده می شوند ، و دانشجویان باید آنها را یاد بگیرند ، اگرچه ، بسیاری از این مهارت ها در سایر علوم هم کاربرد دارند . صرف نظر از این که دانشجویان تا چه اندازه در مهارت های برقراری ارتباط بین فردی ورزیده باشند ، تمام دانشجویانی که رشته ی اختلالات برقراری ارتباط را فرا می گیرند ، باید مهارت های ویژه ی درمان را آموزش ببینند . به عنوان یک نکته ی دلگرم کننده ، باید گفته شود که ، آسیب شناسان گفتار و زبان تازه کار باید بدانند ، تمامی مهارت های نشان داده شده در درمان گفتار و زبان ، مهارت های یاد گرفتنی هستند . یا دانشجویان باید هم مهارت های برقراری ارتباط بین فردی و هم مهارت های ویژه ی درمان را آموزش ببینند ، و یا این که فقط لازم است تا مهارت های ویژه ی درمان را آموزش ببینند . به عنوان یک نکته دلگرم کننده ، باید گفته شود که ، آسیب شناسان گفتار و زبان تازه کار باید بدانند ، تمامی مهارت های نشان داده شده در درمان گفتار و زبان ، مهارت های یاد گرفتنی هستند . یا دانشجویان باید هم مهارت های برقراری ارتباط بین فردی و هم مهارت های ویژه ی درمان را آموزش ببینند ، و یا این که فقط لازم است تا مهارت های ویژه ی مربوط به درمان را بیاموزند . SLPs  تمامی مهارت ها را می آموزند ، و سرانجام با استفاده از فعالیت هایی به نام تحلیل فعالیت انجام شده ، و بدون هرگونه مشکلی ، این مهارت ها را یک به یک اجرا می کنند .

رفتار حرفه ای

برای توضیح این موضوع باید بگوییم ، رفتار حرفه ای ، به معنای نوعی سبک ویژه ، عمل و یا عادت برای ارایه ، یا بازنمایی رفتار شخصی و حرفه ای ، و رفتار کلی است . فرهنگ و بستر (۱۹۹۶) رفتار حرفه ای را به عنوان منزلت حرفه ای ، مهارت ، ویژگی ها ، و یا نظام اخلاقی تعریف کرده است . رفتار حرفه ای ، نوعی ویژگی یاد گرفته شده است ، و اگر شخصیت فرد با مقتضیات رفتار حرفه ای سازگاری داشته باشد ، غالبا راحت تر می تواند رفتار حرفه ای و ویژگی ها یا خصوصیات نظام اخلاقی حرفه ای را فرا گیرد . این مباحث به این منظور طراحی نشده اند که صداقت فردی را ارزیابی کنند و یا آموزش دهند . اگرچه ، دانشجویان را تشویق می کنیم تا ارزیابی کنند که آیا ویژگی های شخصیت فردی ( باور ، تصورات و غیره ) با مفاهیم رفتار حرفه ای سازگاری دارند یا نه . و در جهت یکپارچه کردن این ویژگی ها تلاش کنند .

ظاهر حرفه ای

ظاهر حرفه ای ، با نوع لباس ، نوع آرایش مو ( مدل مو ) ، و تعلیم و تربیت شخص بستگی دارد . هریک از این جنبه های فردی ، روی کارآیی کلی آسیب شناس گفتار و زبان تاثیر می گذارد و ارزش بحث ندارد .

لباس

امروزه بیش از دهه ی گذشته ، لباس تغییر پیدا کرده و انتخاب آن راحت تر صورت می گیرد . اگرچه ظاهر امر گویای این است که ، استانداردهای لازم برای لباس افراد متخصص تا اندازه ای راحت تر از گذشته است ، ولی ما به عنوان افراد متخصص ، باید پیوسته لباس مورد علاقه ی خود را با لباس مخصوص افراد متخصص هماهنگ نماییم . گاهی وقت ها این هماهنگی آسان نیست ، به ویژه در میان متخصصان جوان ، که بی درنگ نشان می دهند ، برای تهیه ی لباس مخصوص افراد متخصص ، پول ندارند . اگرچه این لباس ها غالبا گران قیمت هستند ، باید به خاطر داشت که ، معمولا نخریدن لباس به علت محدودیت مالی دانشجو نیست ، بلکه ترجیح می دهند که این کار را انجام ندهند . به عنوان مثال ، به جای خرید یک شلوار جین ، یک جفت کفش کتانی ، و یک عدد تی شرت ، دانشجو به راحتی می تواند یک پیراهن ارزان قیمت ، یا دامن ، کفش کتانی ، و یک عدد تی شرت ، دانشجو به راحتی می تواند یک پیراهن ارزان قیمت ، یا دامن یک کت ساده ، یک بلوز ، و یا یک پیراهن مهمانی و کراوات بخرد . غالبا یک لباس حرفه ای ( یا « یک لباس یونیفورم » آن گونه که برخی از دانشجویان برخلاف میل باطنی شان به عنوان لباس حرفه ای می پوشند ) ، برای مراحل اولیه ی کار حرفه ای کافی است . اگرچه هر برنامه ی آموزشی ، کارفرما ، یا گفتاردرمانگر حرفه ای ، اساسا تعبیرهایی از استانداردها در مورد لباس حرفه ای دارد ، تک تک آسیب شناسان گفتار و زبان را ترغیب می کنیم تا گزارش زیر را بخوانند :

ژولی و ژانت هر دو آسیب شناس گفتار و زبان مورد تایید پروانه دار بودند که ، یک کلینیک خصوصی مشترک و موفق در پایتخت داشتند . آنها افرادی کاملا آموزش دیده و پر معلومات درباره ی آخرین اطلاعات در حرفه ی خود بودند . مهارت های بالینی آنها در چارچوب قابل پذیرش در حرفه ی آنها بود . بیماران آنها از پایتخت ، یعنی همان جایی که کلینیک خصوصی آنها قرار داشت می آمدند ، و شامل ۶۰% افراد بزرگسال و ۴۰% کودک یا نوجوانی بودند که هزینه ی درمان خصوصی را شخصا پرداخت می کردند ، و یا از طرف بیمه پرداخت می شد . این دفتر کار در جای مناسبی از شهر قرار داشت و به خوبی اداره می شد . کار و کاسبی ژولی و ژانت پررونق بود ، ولی پس از ۲ سال ، کار و کاسبی شان به مدت ۲۷ ماه تعطیل بود .

تقریبا از همان موقعی که ژولی و ژانت کارشان را آغاز کرده بودند ، مگان و مولی نیز کار مشترک گفتار درمانی پررونقی را در پایتخت آغاز نمودند . در حقیقت ، موقعیت مگان و مولی تقریبا شبیه به موقعیت ژولی و ژانت بود . با وجود این ، یک تفاوت قابل توجه وجود داشت : ژولی و ژانت در حالی که لباس غیررسمی و راحتی به تن داشتند ، بیماران شان را پذیرش و درمان می کردند . در واقع ، لباس شان با لباسی که دانشجویان دانشگاه می پوشند شباهتی نداشت ، در حالی که مگان و مولی همیشه لباسی همانند لباس افراد متخصص می پوشیدند . یعنی کت و شلوار یا دامن و یا یونیفورم های تجارتی موجود ( که گاهی به نام « لباس ترو تمیز » معروفند ) می پوشیدند . آنها با همین لباس ها بیماران خود را پذیرش و درمان می کردند ، و حتی وقتی هم که با کودکان کم سن و سال روی کف اتاق کار می کردند ، همین لباس ها تنشان بود . البته ، هیچ چیز قطعی وجود ندارد که بگوییم ، لباس روی نگرش مردم نسبت به حرفه تاثیر می گذارد . با وجود این ، جالب است یادآوریکنیم که ، همه چیز بین این دو کلینیک مشابه بود ، و تنها تفاوت قابل توجه بین این دو کلینیک ، لباس بود ، که باعث شده بود تا مگان و مولی تا هشت سال بعد هم به کار و کاسبی خود ادامه دهند .

احتمالا لباس تفاوت چندان زیادی در کار حرفه ای ایجاد نمی کند ، ولی آسیب شناسی که در مهدکودک و مراکز پزشکی کار می کرد ، گزارش نموده بود که ، بی چون و چرا ، وقتی که لباس حرفه ای می پوشید ، بیماران بیشتری اعم از کارمندان و بیماران را در آن مراکز پذیرش و درمان می کرد ( ل . ک . کندریک ، برقراری ارتباط فردی ، ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۴ ) .

بنابراین ، SLP ها را تشویق و ترغیب می کنیم تا در تمام مدت کار حرفه ای ، لباس رسمی بپوشند .

نوع آرایش مو ( مدل مو )

انواع آرایش مو هم مانند موضوع لباس پوشیدن ، در میان SLP  ها متغیر و فردی است . در مداخله ی درمانی ، آن قدر که رنگ مو به عنوان یک موضوع سنتی مورد توجه قرار گرفته است ، بلندی مو و رنگ آن چندان مهم به نظر نمی رسد . با این وصف ، آنچه که ظاهرا روی درمان تاثیر می گذارد ، این است که ، مو آنچنان روی صورت درمانگر قرار گرفته باشد که مانع از دیدن چشم های او گردد . SLP  ها را تشویق میکنیم تا از داشتن موهایی که به طور کامل یا جزئی روی چشم ها را بپوشاند پرهیز کنند ، زیرا در تعاملات برقرارذی ارتباط ، هنگامی که چشم ها دیده نشوند ، برقراری ارتباط قطع می شود . می گویند که سال ها پیش ، استادی که درس کارآموزی بالینی را تدریس می کرد ، از دانشجویان می خواست تا اگر موهای بلندی دارند ، موهایشان را کوتاه کنند . البته این یک حقیقت بود . در واقع ، استاد فقط از دانشجویان خواسته بود تا موهایشان به اندازه ای باشد که ، در حین درمان ، روی صورت و به ویژه روی چشم ها را نپوشاند . یکی از جنبه های منفی موی بلند روی صورت SLP  ، جنبه ی حواس پرت کردن آن است ، زیرا SLP  را وادار می کند تا مدام مو را از روی صورت خود پس بزند ، و این حرکتی است که به عنوان حالت عصبی و یا عدم اطمینان تلقی می شود . امروزه ، همان استاد مراقب است تا دانشجویان درک کنند که ، کوتاه کردن مو ضرورت ندارد ، ولی دور کردن مو از روی صورت ، به ویژه از روی چشم ها ، حائز اهمیت است .

آراستگی فردی

از جمله ی موضوعات مورد بحث ، موضوع آراستگی فردی در برنامه ی درمانی است . به عنوان مثال ، عطرهایی که در موقع درمان به خودمان می زنیم ، می تواند برای برخی از بیماران دارای حساسیت ، مشکل ایجاد کند . نوع کراوات می تواند در توجه و تمرکز بیماران اشکال ایجاد کند . نوع کراوات می تواند در توجه و تمرکز بیماران اشکال ایجاد کند . به همین صورت ، اگر SLP  لباس پرزرق و برق ، خیره کننده ، گل مانند ، پر زلم زیمبوه ، یا از این که بگذریم ، لباس های دارای زمینه ی شلوغ بپوشد ، توجه و تمرکز بیمار با مشکل روبرو می شود . علاوه بر این ، SLP  ها را تشویق می کنیم تا در طی درمان ، از پوشیدن لباس های بدن نما یا تحریک کننده پرهیز کنند ، زیرا این لباس ها حواس بیماران را پرت می کند . در همین راستا ، SLP  ها را تشویق میکنیم تا در طی درمان ، از پوشیدن لباس های بدن نما یا تحریک کننده پرهیز کنند ، زیرا این لباس ها حواس بیماران را پرت می کند . در همین راستا ، SLP  ها را تشویق میکنیم تا در انتخاب های فردی خود ، برای آویزان کردن گوشواره های بزرگ به گوش خود ، دستبند های صدادار ، و استفاده از جواهرات روی زبان ، بینی ، یا ابرو در طی درمان ، بازاندیشی کنند ، زیرا استفاده ازجواهرات در خلال درمان ، حواس بیمار را پرت می کند . علاوه بر این موارد ، بهداشت مناسب دهان برای SLP حائز اهمیت است ، زیرا گاهی وقت ها برای نشان دادن الگوی مناسب تولید واج ها و یا سایر هدف های گفتار و زبان ، ضرورت دارد تا SLP در کنار بیمار قرار گیرد .

فضیلت انسانی به عنوان یک ویژگی بارز در درمان

رواج دوباره ی فضیلت انسانی در بهره وری ، در اواخر دهه ی ۱۹۷۰ و اوایل ۱۹۸۰ در ایالات متحده ی آمریکا آغاز شد ، که اساسا صاحبان صنایع خودروسازی در رأس آن قرار داشتند ( یاکولا ۱۹۸۴ ) . طولی نکشید که ، آموزش و پرورش ، جنبش اصلاح مدارس ، بازسازی مدارس ، و بهبود وضعیت مدارس ، آن را ادامه داد ( راهاسر ، مک لنان ۱۹۹۴) . امروزه ، قانون سال ۲۰۰۱ آمریکا مبنی بر این که « هیچ کودکی نباید عقب بماند » ، با تاکید بر تحصیل ، منجر به ورود فضیلت انسانی در آموزش و پرورش ، در این کشور گردیده است .

فضیلت انسانی ، همان گونه که در درمان گفتار و زبان به کار گرفته می شود ، به معنی دستاورد درمان در بالاترین سطح کیفیت است . به عنوان یک ویژگی بارز ، متناسب با این که فضیلت انسانی در کدام یک از کارهای بالینی مورد سنجش قرار گرفته باشد ، برای آن کار بالینی خاص ، استاندارد ویژه ی خود را داراست . از SLP  ها مصرانه می خواهیم تا فضیلت انسانی را برای تمام جنبه های درمان مدنظر داشته باشند .

حضور و تلاش برای یادگیری به عنوان یک ویژگی بارز از فضیلت انسانی

کاتن و ساوارد ( ۱۹۸۱ ) حضور را اینگونه تعریف می کنند : حضور یعنی حاضر شدن دانشجویان برای یک کار و تلاش برای یادگیری آن . پژوهش مربوط به اصلاح آموزش ، یافته های سودمندی درباره ی حضور و ارتباط آن با موفقیت دانشجویان ارایه کرده است ( کاتن ، ساوارد ، ۱۹۸۱ ، والبرگ ۱۹۸۸ ، و این ، استاک ، ۱۹۷۹ ) . بر پایه پژوهش های انجام شده ، فعالیت های تعاملی حضور با نظارت استاد ، بیش از سایر انواع فعالیت های حضور ، باعث موفقیت دانشجویان بوده است ( والبرگ ۱۹۸۸ ) . پژوهش ها گویای این هستند که ، برای یادگیری ، حضوری ضروری است ، ولی گزارش نشده است که برای یادگیری هرچیز خاص به چه مقدار زمان نیازمندیم . این نامشخص بودن گستره ی زمان ، گویای این است که ، زمان لازم برای یادگیری یک مفهوم یا فعالیت ، متغیر است . به دلیل این که SLP ها برای آموزش مفاهیم جدید ، یا تغییر رفتار بیمار ، وقت محدودی در اختیار دارند ، این متخصصان را تشویق می کنیم تا هربار موضوعات کوچکی را انتخاب کنند ، زیرا که پژوهش مربوط به اصلاح آموزش نشان داده است که ، این کار روشی است تا درباره ی حضور در خلال درمان گفتار و زبان ، بیندیشیم . لحظات و دقایق مهم هستند ! مهم است که چه مقدار از وقت را به یک کار کوچک اختصاص دهیم ، در حالی که هدف ما این نیست ، مهم است که صرف چه مقدار از وقت باعث یادگیری موضوع ، کنار گذاشتن ابزارهای درمان شده باشد . در درمان بیماران ، مدت زمان پرداختن به رفتارهای آنان محدود است ، لحظات و دقایق مهم هستند !

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *